Igår då eg va på jobb skulle eg ut å ake sammen me en bruker. Fant oss en passelig lang og bratt bakke, og etter en runde var d min tur å prøve. Eg fekk litt skubbefart fra brukeren og sklei nedover bakken. PLutselig oppdaga eg at der va tillaga et hopp! Eg fekk så vidt tenke meg om før eg var i svevet over hoppet, og skjønte raskt at ditta her funka skikkli dårli! Heile meg susa over rattet så lang som eg var, og i fallet deiste eg skinnleggen inn i enten rattet eller eine kjelkeskien. Trynet først, nedi snøven og heile nakken og halsen var full i kald kvit snø. D va dritlåkt! Kjente berre at d banka i leggen. Men d positive og komiske med heile situasjonen va at der stod et førnøgd menneske på toppen av akebakken og flira så beina ikkje bar lenger. Og eg kan tenke meg d va litt av et syn... skulle vore filma:) Etter jobben då eg kom heim, klarte eg ikkje gå på foten lenger. 2 ibux, 1t og smerten va nesten vekk igjen. Men blåkulen e framleis berre en diger kul, og e ikkje blitt blå enda.. ikkje noke anna farge heller for den saks skuld. Koffor blir noken blåkula blå og andre ikkje??
Verdens fineste klokke!
For 1 måned siden
3 kommentarer:
for æ bestemte at den ikkje skulle bli blå :P stakkar lille vennen ;) du var veldig søt då du kom heim frå turen og viste kulen...
huffa. :S
de hørtes virkeli ikkje godt ut. :(
håpe du har de bedre no da. :D
Lene: Akkurat ja.. takk for d, skulda deg ei tjeneste;)
Karianne: Ja en go del bedre. Idag har den fått sin første farge, nemli gul. Men d nærma seg påske, so d e greit.
Legg inn en kommentar